தமிழ்நாட்டின் உயர்கல்வித் துறை தற்போது ஒரு முக்கியமான மாற்றக் கட்டத்தை எதிர்கொண்டு வருகிறது. மாநில அரசுக்கும் மத்திய அரசுக்கும் இடையிலான அதிகாரப்போட்டி, குறிப்பாக ஆளுநர் அலுவலகத்துடன் ஏற்பட்டுள்ள மோதல்கள், பல்கலைக்கழகங்களின் இயல்பான செயல்பாடுகளைப் பெரிதும் பாதித்துள்ளன. இந்தச் சூழ்நிலை திடீரென உருவானதல்ல; கடந்த சில ஆண்டுகளாக உருவாகி வந்த கருத்து வேறுபாடுகள், 2025–2026 காலகட்டத்தில் தீவிரமடைந்து, இன்று ஒரு நிர்வாக மற்றும் கல்வி நெருக்கடியாக மாறியுள்ளது.
மோதலின் பின்னணி: அதிகார எல்லைகள் குறித்து நீண்டகால கருத்து வேறுபாடு
தமிழ்நாட்டில் பல்கலைக்கழக நிர்வாகம் தொடர்பாக, மாநில அரசு மற்றும் ஆளுநர் அலுவலகம் இடையே நீண்டகாலமாகவே அதிகார எல்லைகள் குறித்து குழப்பம் நிலவி வந்தது. இந்திய அரசியல் அமைப்பின் படி, மாநிலத்தின் ஆளுநர் பல்கலைக்கழகங்களின் குலாதிபதியாக இருப்பதால், சில முக்கிய நிர்வாக அதிகாரங்கள் அவரிடம் உள்ளன. அதே நேரத்தில், மாநில அரசு தான் கல்வி கொள்கைகளை உருவாக்கி நடைமுறைப்படுத்தும் முக்கிய அமைப்பாகும்.
இந்த இரு அதிகாரங்களுக்கிடையிலான எல்லைகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்படாததால், பல்வேறு நிலைகளில் மோதல்கள் ஏற்பட்டன. குறிப்பாக துணைவேந்தர் நியமனம், கல்விக் கொள்கை அமலாக்கம் மற்றும் நிதி ஒதுக்கீடு போன்ற முக்கிய அம்சங்களில் இந்த மோதல் வெளிப்படையாகத் தென்படத் தொடங்கியது.
2025–2026 காலகட்டம்: மோதல் தீவிரமான தருணம்
2025 இறுதி மற்றும் 2026 தொடக்கத்தில், இந்த மோதல் மிகுந்த தீவிரமடைந்தது. பல முக்கிய தீர்மானங்கள் எடுக்கப்படாமல் நிலுவையில் இருந்ததால், பல்கலைக்கழகங்கள் நேரடியாக பாதிக்கப்பட்டன. இந்தக் காலகட்டத்தில் உருவான முக்கிய பிரச்சினைகள்:
1)2026 பிப்ரவரி நிலவரப்படி, 16-க்கும் மேற்பட்ட மாநிலப் பல்கலைக்கழகங்களில் நிரந்தர துணைவேந்தர்கள் இல்லாமல், பொறுப்பு துணைவேந்தர்கள் மூலம் நிர்வாகம் நடைபெற்று வந்தது.
2)அதே காலத்தில், தேசிய கல்விக் கொள்கை (NEP) தொடர்பான அமலாக்கப் பிரச்சினைகள் காரணமாக, மத்திய அரசு வழங்க வேண்டிய ஆயிரக்கணக்கான கோடி ரூபாய் நிதி தாமதமாகி, கல்வித் துறையில் நிதி நெருக்கடி உருவானது.
இந்த இரண்டு முக்கிய அம்சங்களும், தமிழக உயர்கல்வித் துறையின் நிலையை பெரிதும் பாதித்தன.
துணைவேந்தர் நியமனம்: மோதலின் மையப்புள்ளி
தமிழ்நாட்டில் பல்கலைக்கழக நிர்வாகத்தில் மிக முக்கியமான பதவி துணைவேந்தர் ஆகும். இந்தப் பதவி நிரப்பப்படாமல் இருந்தால், பல்கலைக்கழகத்தின் தினசரி செயல்பாடுகளே பாதிக்கப்படும். ஆனால், இந்த நியமன அதிகாரம் யாரிடம் இருக்க வேண்டும் என்ற கேள்வியே மோதலின் மையமாக மாறியுள்ளது.
மாநில அரசு, இந்த அதிகாரம் தங்களுக்கே இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது. காரணம், கல்வி என்பது மாநிலத்தின் பொறுப்பு என்பதால், அதன் நிர்வாகத் தலைவர்களை நியமிப்பதிலும் மாநில அரசுக்கு முழு உரிமை இருக்க வேண்டும் என்பதே அவர்களின் நிலைப்பாடு.
மற்றுபுறம், ஆளுநர் அலுவலகம், அரசியல் அமைப்பின் அடிப்படையில் குலாதிபதியாக உள்ளதால், துணைவேந்தர் நியமனத்தில் தங்களுக்கு உரிய பங்கு இருக்க வேண்டும் என்று வாதிடுகிறது. இந்த கருத்து வேறுபாடு காரணமாக பல நியமனங்கள் தாமதமடைந்தன.
இதன் விளைவாக, பல்கலைக்கழகங்கள் நிரந்தரத் தலைமை இன்றி செயல்பட வேண்டிய சூழ்நிலை உருவானது. இது நிர்வாகத் தீர்மானங்களை எடுப்பதில் சுணக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
UGC மற்றும் தேடல் குழு சர்ச்சை
துணைவேந்தர் நியமனத்தில் முக்கிய பங்கு வகிப்பது தேடல் குழு. இந்தக் குழுவில் யார் உறுப்பினராக இருக்க வேண்டும் என்பது கூட ஒரு பெரிய விவகாரமாக மாறியது.
ஆளுநர் அலுவலகம், இந்தக் குழுவில் UGC பிரதிநிதி கட்டாயமாக இருக்க வேண்டும் என்று வலியுறுத்தியது. இது தேசிய அளவிலான தரநிலைகளைப் பாதுகாக்கும் நோக்கில் அவசியம் என அவர்கள் கூறினர்.
ஆனால், மாநில அரசு இதற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்தது. மாநிலத்தின் சட்டங்களின் அடிப்படையில், UGC பிரதிநிதி இல்லாமலேயே தேடல் குழு அமைக்கலாம் என்று அவர்கள் வாதிட்டனர்.
இந்த விவகாரம் 2026 பிப்ரவரி மாதத்தில் அதிக கவனம் பெற்றது. UGC பிரதிநிதி இல்லாமல் அமைக்கப்பட்ட தேடல் குழுக்கள் செல்லாது என எச்சரிக்கப்பட்டது. இதனால் ஏற்கனவே நடைபெற்று வந்த நியமன செயல்முறைகள் கூட சந்தேகத்திற்கு உள்ளானது.
நீதிமன்றப் போராட்டங்கள்: சட்ட ரீதியான திருப்பம்
இந்த மோதல் அரசியல் மட்டத்தில் மட்டும் இல்லாமல், நீதிமன்றங்களுக்கும் சென்றது. மாநில அரசு கொண்டு வந்த சட்ட மாற்றங்கள், ஆளுநரின் அதிகாரத்தை குறைக்கும் வகையில் இருந்ததால், அவை நீதிமன்றத்தில் சவாலுக்கு உள்ளானது.
சென்னை உயர் நீதிமன்றம் ஆரம்பத்தில் இந்தச் சட்டங்களுக்கு இடைக்காலத் தடை விதித்தது. இது மாநில அரசுக்கு ஒரு பின்னடைவை ஏற்படுத்தியது. ஆனால், 2026 பிப்ரவரி மாதத்தில் உச்ச நீதிமன்றம் அந்தத் தடையை நீக்கியது.
இந்தத் தீர்ப்பு, மாநில அரசுக்கு தற்காலிக நிவாரணத்தை அளித்தாலும், இந்த விவகாரம் இன்னும் முழுமையாக தீர்க்கப்படவில்லை. இறுதி தீர்ப்பு வராத நிலையில், பல்கலைக்கழகங்கள் இன்னும் குழப்பத்தில் உள்ளன.
நிதி நெருக்கடி: கல்வித் துறையின் அடித்தளமே பாதிப்பு
இந்த மோதலின் மற்றொரு முக்கிய விளைவு நிதி நெருக்கடி ஆகும். தேசிய கல்விக் கொள்கையை முழுமையாக அமல்படுத்தாத காரணத்தால், மத்திய அரசு சில நிதிகளை தற்காலிகமாக நிறுத்தியதாக மாநில அரசு குற்றம் சாட்டியுள்ளது.
சுமார் ₹2,300 கோடி அளவிலான நிதி தாமதமானதால், பல்கலைக்கழகங்களின் தினசரி செலவுகள், புதிய திட்டங்கள் மற்றும் கட்டுமானப் பணிகள் பாதிக்கப்பட்டன. இது பள்ளிக் கல்வியையும் பாதிக்கும் அளவிற்கு பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியது.
நிதி பற்றாக்குறை காரணமாக, ஆராய்ச்சி திட்டங்கள் தாமதமடைந்தன. மாணவர்களுக்கு வழங்க வேண்டிய வசதிகள் குறைக்கப்பட்டன. இதனால் கல்வித் தரம் பாதிக்கப்படும் என்ற அச்சம் எழுந்துள்ளது.
நிர்வாக முடக்கம்: தீர்மானங்கள் தாமதம்
துணைவேந்தர்கள் இல்லாத நிலை மற்றும் அதிகார மோதல்கள் காரணமாக, பல முக்கிய நிர்வாகத் தீர்மானங்கள் தாமதமாகின்றன. பேராசிரியர் பதவி உயர்வுகள், புதிய பாடத்திட்டங்கள், ஆராய்ச்சி அனுமதிகள் போன்றவை நீண்ட காலமாக நிலுவையில் உள்ளன.
இந்த நிலை, ஆசிரியர்களின் மனநிலையையும் பாதிக்கிறது. அவர்கள் தங்கள் தொழில்முனைப்பை முழுமையாக வெளிப்படுத்த முடியாத சூழல் உருவாகியுள்ளது.
கல்வித் தரம் மற்றும் ஆராய்ச்சி: நீண்டகால பாதிப்பு
உயர்கல்வித் துறையில் அரசியல் தலையீடு அதிகரிக்கும் போது, அதன் தாக்கம் நேரடியாக கல்வித் தரத்தில் பிரதிபலிக்கிறது. தற்போதைய சூழலில், பல்கலைக்கழகங்கள் கல்வி மற்றும் ஆராய்ச்சி மீது கவனம் செலுத்த முடியாமல் நிர்வாகப் பிரச்சினைகளில் சிக்கிக் கொண்டுள்ளன.
ஆராய்ச்சி திட்டங்கள் தாமதமாகின்றன. சர்வதேச ஒத்துழைப்புகள் குறைகின்றன. இதனால், தமிழ்நாட்டின் உயர்கல்வித் துறை உலகளவில் போட்டியிடும் திறனை இழக்கும் அபாயம் உள்ளது.
துணைவேந்தர்கள் சந்திக்கும் சிக்கல்
இந்த மோதலின் மத்தியில், பல்கலைக்கழக துணைவேந்தர்கள் மிகுந்த சங்கடத்தில் உள்ளனர். ஒரு புறம், ஆளுநர் அலுவலகத்தின் அழைப்புகள் மற்றும் உத்தரவுகள் உள்ளன. மற்றொரு புறம், மாநில அரசின் கொள்கைகள் மற்றும் வழிகாட்டுதல்கள் உள்ளன.
இந்த இரு அதிகாரங்களுக்கிடையில் சமநிலையைப் பேணுவது மிகவும் கடினமானதாக மாறியுள்ளது. குறிப்பாக உயர்கல்வி மாநாடுகள் போன்ற நிகழ்வுகளில் பங்கேற்பது கூட ஒரு அரசியல் முடிவாக மாறியுள்ளது.
சமூக மற்றும் அரசியல் தாக்கம்
இந்த மோதல், கல்வித் துறையைத் தாண்டி சமூக மற்றும் அரசியல் தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது. மாணவர்கள் மற்றும் பெற்றோர்கள் எதிர்காலம் குறித்து கவலைப்படுகின்றனர். கல்வி ஒரு அரசியல் கருவியாக மாறக்கூடாது என்ற கோரிக்கை எழுகிறது.
தீர்வுக்கான தேவை
இந்த நிலை நீடித்தால், அதன் தாக்கம் நீண்டகாலமாக இருக்கும். எனவே, மாநில அரசு, மத்திய அரசு மற்றும் ஆளுநர் அலுவலகம் ஆகியவை ஒன்றிணைந்து ஒரு தீர்வை கண்டுபிடிக்க வேண்டும்.
அதிகார எல்லைகள் தெளிவாக வரையறுக்கப்பட வேண்டும். பல்கலைக்கழகங்களின் சுயாட்சி பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். கல்வி அரசியல் மோதல்களிலிருந்து விலக்கப்பட வேண்டும்.
இறுதியாக,
தமிழ்நாட்டின் உயர்கல்வித் துறை இன்று ஒரு முக்கியமான சவாலான காலத்தை எதிர்கொள்கிறது. மாநிலம் மற்றும் மத்தியம் இடையிலான மோதல், பல்கலைக்கழகங்களின் இயல்பான செயல்பாடுகளை பாதித்துள்ளது.
இந்தச் சூழ்நிலை, கல்வி அமைப்பின் வலிமையை சோதிக்கிறது. ஆனால், சரியான தீர்வுகள் எடுக்கப்பட்டால், இது ஒரு மாற்றத்தின் தொடக்கமாகவும் மாறக்கூடும்.
கல்வி என்பது ஒரு நாட்டின் எதிர்காலத்தை உருவாக்கும் அடித்தளம். அதனை அரசியல் மோதல்களிலிருந்து பாதுகாப்பது அனைவரின் பொறுப்பாகும். தமிழ்நாட்டின் பல்கலைக்கழகங்கள் மீண்டும் தங்கள் முழு திறனை வெளிப்படுத்தும் நாள் விரைவில் வர வேண்டும் என்பதே அனைவரின் எதிர்பார்ப்பு.
