இந்திய நீதித்துறை வரலாற்றில், தனிநபர் உரிமை மற்றும் மருத்துவ அறநெறிகளுக்கு இடையிலான மோதலை பிரதிபலிக்கும் ஒரு முக்கிய தீர்ப்பை உச்ச நீதிமன்றம் அண்மையில் வழங்கியுள்ளது. பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்ட 15 வயது சிறுமியின் 27 வார கருவைக் கலைக்கக் கோரிய மனுவை நிராகரித்த நீதிமன்றம், இதில் மருத்துவர்களை விட பெற்றோரின் முடிவே முக்கியமானது என்று அதிரடியாகத் தெரிவித்துள்ளது.
வழக்கின் பின்னணி: ஒரு குடும்பத்தின் போராட்டம்
மகாராஷ்டிராவில் உள்ள ஒரு 15 வயது சிறுமி, பாலியல் பலாத்காரத்திற்கு ஆளானார். இதன் விளைவாக, அவர் கருவுற்றார். இந்த மிகவும் துயரமான சூழ்நிலையில், அந்த சிறுமியின் எதிர்காலம் மற்றும் ஆரோக்கியம் பற்றி அவரது தாய் கவலைப்பட்டார். எனவே, அவர் கருக்கலைப்பு அனுமதி கோரி நீதிமன்றத்தை அணுகினார்.
பொதுவாக, இந்தியாவில் மருத்துவ ரீதியான கருக்கலைப்புச் சட்டத்தின் (MTP Act) படி, 24 வாரங்கள் வரை மட்டுமே சில குறிப்பிட்ட நிபந்தனைகளின் கீழ் கருக்கலைப்பு செய்ய அனுமதி உண்டு. ஆனால், இந்தச் சிறுமியின் கரு 27 வாரங்களைக் கடந்துவிட்டதால், உயர் நீதிமன்றம் மற்றும் உச்ச நீதிமன்றத்தின் தலையீடு அவசியமானது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் தீர்ப்பு: மருத்துவர்களா? பெற்றோர்களா?
இந்த வழக்கை விசாரித்த உச்ச நீதிமன்ற அமர்வு, மும்பை எய்ம்ஸ் (AIIMS) மருத்துவக் குழுவின் அறிக்கையைக் கோரியது. மருத்துவக் குழுவினர் அளித்த அறிக்கையில், கரு முழுமையாக வளர்ந்துவிட்டதாகவும், இந்த நிலையில் கருக்கலைப்பு செய்வது சிறுமியின் உயிருக்கோ அல்லது ஆரோக்கியத்திற்கோ பெரும் ஆபத்தை விளைவிக்கக்கூடும் என்றும் எச்சரித்தனர்.
நீதிமன்றம் தனது தீர்ப்பில் முன்வைத்த முக்கியமான புள்ளிகள்:
பெற்றோரின் இறுதி முடிவு:
கருக்கலைப்பு என்பது ஒரு மருத்துவ நடைமுறை மட்டுமல்ல, அது ஒரு வாழ்நாள் முடிவாகும். இதில் எய்ம்ஸ் போன்ற மருத்துவக் குழுக்கள் ஒரு தொழில்நுட்ப ஆலோசனையை வழங்கலாமே தவிர, இறுதி முடிவை எடுக்கும் அதிகாரம் அந்தச் சிறுமியின் காப்பாளர்களான பெற்றோருக்கே உள்ளது என நீதிமன்றம் கருதியது.
கருவின் நிலை:
27 வாரங்கள் என்பது கரு ஒரு முழுமையான குழந்தையாக உருப்பெற்ற நிலை. இந்தச் சூழலில் கருக்கலைப்பு செய்வது ‘சிசுக்கொலை’க்குச் சமமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தலாம் என்றும், அறுவை சிகிச்சை சிறுமிக்கு மனரீதியாகவும் உடல்ரீதியாகவும் பாதிப்பைத் தரும் என்றும் கருதப்பட்டது.
மனு நிராகரிப்பு:
குழந்தையின் உயிருடன் இருக்கும் உரிமை மற்றும் தாயின் (சிறுமி) பாதுகாப்பு ஆகியவற்றைச் சமநிலைப்படுத்திப் பார்த்த நீதிமன்றம், கருக்கலைப்புக்கு அனுமதி வழங்க முடியாது என்று திட்டவட்டமாக மறுத்துவிட்டது.
இந்திய கருக்கலைப்புச் சட்டம் (MTP Act) – ஒரு பார்வை
இந்தியாவில் கருக்கலைப்பு தொடர்பான சட்டங்கள் காலப்போக்கில் தாராளமயமாக்கப்பட்டுள்ளன.
இருப்பினும், காலக்கெடு என்பது இன்றும் ஒரு முக்கிய காரணியாக உள்ளது.
20 வாரங்கள் வரையிலான கருக்கலைப்பு விதிமுறைகள்
இந்தியாவில், ஒரு பெண் தனது கருவுற்ற காலத்திலிருந்து 20 வாரங்கள் வரை கருக்கலைப்பு செய்ய முடியும். இதற்கு ஒரு பதிவு பெற்ற மருத்துவரின் அனுமதி தேவை. கருவைக் கலைப்பது பாதுகாப்பானது என்று மருத்துவர் சான்றிதழ் வழங்கினால் போதும். தாயின் உடல் அல்லது மன நலத்திற்கு ஆபத்து ஏற்படும் சூழ்நிலையில் இந்த அனுமதி அளிக்கப்படுகிறது.
20 முதல் 24 வாரங்கள்: சிறப்பு நேர்வுகள்
கருவின் வளர்ச்சி 20 முதல் 24 வாரங்களாக இருக்கும்போது, சட்டம் கூடுதல் விதிகளைக் கொண்டுவருகிறது. இந்த காலகட்டத்தில் கருக்கலைப்பு செய்ய, குறைந்தது இரண்டு மருத்துவர்களின் ஆலோசனை மற்றும் ஒப்புதல் தேவை. இது முக்கியமாக பாலியல் வன்கொடுமைகளை அனுபவித்த பெண்கள், டிரான்ஸ்ஜெண்டர் நபர்கள் அல்லது கர்ப்பிணி தாய், கணவனை இழந்தவர்கள் போன்ற சிறப்பு வகைகளுக்கு மட்டுமே அனுமதிக்கப்படுகிறது.
24 வாரங்களுக்கு மேலான கடுமையான கட்டுப்பாடுகள்
கருவின் வளர்ச்சி 24 வாரங்களைத் தாண்டியவுடன், கருக்கலைப்பு செய்ய சட்டப்பூர்வமாக இடமில்லை. ஆனால், கருவில் உள்ள குழந்தைக்கு தீவிரமான நலக் குறைபாடுகள் இருந்தால் அல்லது தாயின் உயிருக்கு ஆபத்து ஏற்படும் சூழ்நிலையில் மட்டுமே இது பரிசீலிக்கப்படும். இத்தகைய சூழ்நிலையில், மாநில அளவிலான மருத்துவக் குழுவின் விரிவான மருத்துவ அறிக்கை மற்றும் உச்ச நீதிமன்றம் அல்லது உயர் நீதிமன்றத்தின் சிறப்பு அனுமதி தேவைப்படும்.
மருத்துவ ரீதியான சவால்கள் மற்றும் பாதுகாப்பு
27 வார கருவைக் கலைப்பது எளிதான காரியமல்ல.
இந்த நிலையில் கருவைக் கலைக்க முயற்சிக்கும்போது, அது தூண்டப்பட்ட வேலையைப் போன்றே இருக்கும்.
ஒருவேளை குழந்தை உயிருடன் பிறந்தால், அதற்கு தார்மீகரீதியாக யார் பொறுப்பேற்பது என்ற கேள்வி எழுகிறது.
மருத்துவர்கள் சுட்டிக்காட்டியபடி:
1)சிறுமிக்கு அதிகப்படியான இரத்தப்போக்கு ஏற்பட வாய்ப்புள்ளது.
2)கருப்பையில் நீண்டகாலப் பாதிப்புகள் ஏற்படலாம்.
3)மன அழுத்த நோய் (PTSD) போன்ற பாதிப்புகள் ஏற்பட வாய்ப்பு அதிகம்.
சமூக மற்றும் தார்மீகத் தாக்கம்
இந்தத் தீர்ப்பு ஒருபுறம் பெற்றோரின் உரிமையை நிலைநாட்டினாலும், மறுபுறம் பாலியல் வன்கொடுமையால் பாதிக்கப்பட்ட ஒரு சிறுமி, விரும்பாத ஒரு கருவைச் சுமக்க வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு உள்ளாக்கப்படுகிறாரா? என்ற விவாதத்தையும் கிளப்பியுள்ளது.
நீதிமன்றம் இந்த விஷயத்தில் நடுநிலையான நிலைப்பாட்டை எடுத்துள்ளது. பாதிக்கப்பட்ட சிறுமிக்கு தேவையான மருத்துவ உதவிகளையும், பிரசவத்திற்குப் பிந்தைய பராமரிப்பையும், குழந்தையின் எதிர்காலத்தைப் பாதுகாக்கும் வகையில் அரசுக்கு உத்தரவிடப்பட்டுள்ளது.
குழந்தையின் எதிர்காலம் மற்றும் அரசின் கடமை
கருக்கலைப்பு மறுக்கப்பட்ட நிலையில், பிறக்கப்போகும் குழந்தையின் எதிர்காலம் குறித்து நீதிமன்றம் அக்கறை கொண்டுள்ளது.
அந்தச் சிறுமி குழந்தையை வளர்க்க விரும்பவில்லை என்றால், அக்குழந்தையைத் தத்து கொடுக்கவோ அல்லது அரசு காப்பகத்தில் ஒப்படைக்கவோ சட்டப்பூர்வ வழிவகைகள் செய்யப்பட வேண்டும். இதற்கான முழுச் செலவையும், சிறுமிக்கான மருத்துவச் செலவையும் மாநில அரசே ஏற்க வேண்டும் என்பது போன்ற வழிகாட்டுதல்கள் வழங்கப்பட்டுள்ளன.
முடிவு
